maandag 6 november 2017

Sinistro, Pallbearer en Paradise Lost * 6 november 2017, Tivoli Pandora - Utrecht


Setlist Sinistro:
Partida, Relíquia, Abismo en Cidade (Parte II).
Setlist Pallbearer:
Worlds Apart, Thorns, Fear And Fury, Dancing in Madness en Foreigner.
Setlist Paradise Lost:
From the Gallows, Tragic Idol, One Second, Gods of Ancient, Enchantment,
Erased, Medusa, An Eternity of Lies, Faith Divides Us - Death Unites Us,
Blood and Chaos, As I Die, Beneath Broken Earth en Embers Fire. Toegift:
No Hope in Sight, The Longest Winter en Say Just Words.


Sinistro


Zangeres Patricia Andrade

Het gebeurt niet zo vaak dat we in Utrecht wat doombands aan het werk kunnen zien. Nou is Paradise Lost niet een doomband bij uitstek maar de supports van vanavond zijn dat wel degelijk. We waren vanavond met een flinke groep, Saskia, Argo, Geert met een maat en Andre. Renee en Marlous waren er ook. Ik was vanavond samen met Robin met de auto gegaan (en deze op m'n werk neergezet) omdat ik de hele dag al niet zo lekker was, een beetje grieperig. Zo heb ik deze keer het concert helemaal nuchter bekeken, met wel een paar paracetamollen en veel cola in m'n mik. 


Sfeervolle muziek


Pallbearer

De avond begon met Sinistro, een band zomaar uit een land als Portugal. Deze band begon in 2012 maar zangeres Patricia Andrade sloot pas een jaar later bij de band aan. Vanaf dat moment brak de band door met als voorlopig hoogtepunt een plek op Roadburn van afgelopen jaar. Het geluid van de band is sloom en log, terwijl Patricia als een soort van Kate Bush op het podium staat te kronkelen en wapperen met haar armen. Door haar helle stem geeft ze een bijzonder tintje aan de sound van de band. Op de achtergrond draaiden er ook nog eens doomy zwart/wit beelden mee die de sfeer nog eens extra cachet gaven. Leuk optreden. 


Zanger Brett Campbell


Vol pedalboard

De populaire Amerikaanse band Pallbearer geldt als een band met veel potentieel. Dit bewezen ze met een paar zeer goed ontvangen albums, Sorrow and Extinction (2012), Foundations of Burden (2014) en het net uitgekomen Heartless. De laatste plaat haalde zelfs noteringen in de album charts van Amerika en Duitsland. Wel was het vanaf het begin af aan wat onrustig geweest achter de drumkit, inmiddels zit daar de vierde man Mark Lierly in negen jaar te trommelen. Kunnen de mannen deze hoge kwaliteit ook op het podium halen? Nou dat was inderdaad zo, de band speelde zo strak als een snaar. Wel is het stemgeluid van zanger Brett Campbell nogal specifiek, vrij hoog. Niet iedereen in mijn omgeving vond dit goed, maar ik vond juist de combinatie met de zware logge riffs erg mooi. Wel vond ik de 40 minuten die de band speelde ruimschoots voldoende omdat (vooral bij de afsluiter van vanavond) de variatie in sommige nummers wel wat groter had gemogen. 


Pallbearer


Setlist van Paradise Lost

Toen Paradise Lost begon was de zaal toch flink voller gelopen, ook probeerden veel mensen zich nog tussen de voorste rijen te wringen. Misschien beter wat eerder komen en niet de mensen die er al de hele avond staan opzij te duwen? Paradise Lost heeft inmiddels al vijftien officiële albums op zijn naam staan en vanavond was de tour ter ere van de verse worp Medusa. Persoonlijk vind ik deze plaat net iets minder dan de vorige The Plague Within uit 2015, maar dat was dan ook wel een topper! Heel bijzonder is verder dat de band al voor de elfde(!) keer in Utrecht staat, dit lijkt toch wel een tweede thuis voor de mannen. 


Backdrop


Paradise Lost

Voor wie de band nog nooit eerder gezien heeft lijkt het enthousiasme van zanger/frontman Nick Holmes normaal te zijn maar de echte fans weten wel beter, in de begintijd was hij lang niet altijd zo innemend. Het geluid vanavond is (zoals bijna altijd in Tivoli) erg goed maar wel behoorlijk hard. Na de opener From the Gallows komen Tragic Idol en One Second en dan zit de sfeer er al opperbest in bij de bezoekers en dat houdt het hele optreden aan. Met From the Gallows, Gods of Ancient, Medusa, Blood & Chaos en The Longest Winter komt de nieuwe release ruimschoots aan bod. Helaas was het laatste nummer in de toegift te vinden tussen No Hope in Sight en Say Just Words en dat haalde jammer genoeg nét de vaart weer wat uit het optreden. 


Bassist Steve Edmonson en gitarist Aaron Aedy


Licht van boven...

Natuurlijk kwamen ook alle andere krakers nog voorbij zoals Faith Divides Us - Death Unites Us, As I Die, Beneath Broken Earth en Embers Fire. En genoten we ook van het ongelofelijke enthousiasme van gitarist Aaron Aedy die vlak voor ons stond en werkelijk geen minuut stil kan staan. De andere gitarist Gregor Mackintosh die aan de andere zijde van het podium stond werd regelmatig in de spots gezet, hij gooide er de meest fraaie solo's uit. Natuurlijk kwam er met Say Just Words een einde aan een heerlijk opreden. Beetje voorspelbaar, maar laat het alsjeblieft altijd zo blijven want dan gaat iedereen ondanks de vele doomnummers van vanavond weer vrolijk en opgewekt naar huis! 


Nick Holmes


Gitarist Gregor Mackintosh


Paradise Lost


Paradise Lost - Faith Divides Us - Death Unites Us (gedeelte)


Paradise Lost - Say Just Words (gedeelte)


Mijn verslag in het Engels op Pitkings (foto's Rob Sneltjes):










zaterdag 4 november 2017

The Charm The Fury, Amaranthe en Eluveitie * 4 november 2017, De Effenaar - Eindhoven


Setlist The Charm The Fury:
Weaponized, Down on the Ropes, Echoes,
The Future Need Us Not, Songs of Obscenity en Carte Blanche.
Setlist Amaranthe:
Maximize, On the Rocks, Fury, Dynamite, 1.000.000 Lightyears,
Electroheart, Invincible, Amaranthine, Digital World, Drum Solo,
True, Endlessly, Call Out My Name en Hunger. Toegift: That Song,
Boomerang, Drop Dead Cynical en The Nexus.
Setlist Eluveitie:
Your Gaulish War, King, Nil, Omnos (metal versie), Lvgvs, Catvrix,
Artio, Epona, Thousandfold, The Call of the Mountains, A Rose for Epona,
Kingdom Come Undone, Tegernakô, Drum Solo, Havoc en Helvetios. Toegift: Inis Mona.


Eerst ff een hapje eten


The Charm The Fury

Robin en ik gingen vroeg op weg naar Eindhoven, de zaal ging namelijk om 17:15 uur open en de support act van vanavond, The Charm the Fury stond om 18:00 uur geprogrammeerd. Zo zaten we al om half vijf in eetcafé Barney's aan een heerlijke steak met pepersaus en varkens medaillons met mozzarella. Toen we om half zes aankwamen bij de zaal stond er nog steeds een flinke rij maar we waren wel mooi op tijd binnen voor The Charm the Fury. 


Caroline Westendorp


Amaranthe

Deze metalcoreband is opgericht in 2010 en heeft inmiddels een EP en twee langspelers uitgebracht. De laatste release, The Sick, Dumb & Happy (uit 2017) zelfs door het grote label Nuclear Blast. Dit betekende toch wel een grote doorbraak, zo stonden ze dit jaar ook op Graspop. Alle nummers vanavond (behalve de laatste) kwamen dan ook van de laatste plaat. Helaas reageerde de zaal nogal lauw, de vonk sloeg niet over. Dit terwijl de band normaal gesproken wel veel reactie krijgt. 


Mooie foto


Elize Ryd

Ik ben zelf niet zo'n grote metalcore liefhebber maar wat me opviel vanavond was dat de brulstem van zangeres Caroline Westendorp niet helemaal uit de verf kwam. Haar cleane zang klonk wel beter, maar dit kan ook aan het geluid van de Effenaar gelegen hebben want ook de acts hierna hadden hiermee te kampen. We waren afgelopen woensdag ook wel heel erg verwend geweest met het geluid in de grote zaal Ronda van Tivoli. Daar klonk alles extreem zuiver namelijk. 


Bassist Johan Andreassen verteld over zijn blessure


Michalina Malisz op de draailier

Toen was het de beurt aan Amaranthe. De band al een paar keer eerder gezien en natuurlijk kun je van alles zeggen over deze muziek, commercieel, glad, wel of geen metal. Het is een combinatie van metalcore-achtige breakdowns, harde screams en zware gitaarriffs met stijgende cleane zang en synthesizers. Maar het staat wel als een huis en de combinatie van de twee zangers en zangeres maakt het best wel speciaal. Dus ik kan het best waarderen, alleen ook nu klonk het gewoon niet zo als het anders klinkt. Robin had precies hetzelfde, hij noemde het geluid nogal leeg. 


Veel bandleden


Kay Brem en Jonas Wolf

De band speelt deze show met zanger Chris Adam Hedman Sörbye van Smash into Pieces, aangezien Nils Molin op pad is met Dynazty. Bassist Johan Andreassen had eerder deze tour zijn been gebroken en zat de hele avond op een stoel. Hij kreeg ook nog de kans om zijn verhaal hierover te vertellen. eel jammer, gelukkig kennen we wel veel "grote hits" van de band, 1.000.000 Lightyears, Hunger en bij de toegift Drop Dead Cynical en The Nexus. Bij de mooie ballad Amaranthine in het midden van de set klonk het allemaal wel weer erg lekker. 


Fabienne Erni


4x Chrigel Glanzmann

Daarna dus de beurt aan een van mijn favoriete bands Eluveitie. Er was de afgelopen jaren nogal wat veranderd binnen de band. Het was in het verleden nooit heel rustig geweest onder het personeelsbestand, vanaf de start in 2003 zijn er al meer dan tien leden gegaan of vervangen. Maar wat er vorig jaar is gebeurt was toch wel erg pijnlijk, Anna Murphy, Merlin Sutter en Ivo Henzi verlieten de band waarvan vooral de eerste (Anna) een grote aderlating was. Dus we gingen vanavond meemaken hoe dit uit ging pakken. Wel grappig dat we vorige week nog de nieuwe band (Cellar Darling) van deze drie mensen in actie hadden gezien.


Volle zaal


Leuk instrument de draailier

Het blijft natuurlijk een spectaculair gebeuren als er negen man/vrouw op het podium staan met zoveel (bijzondere) instrumenten. Een draailier, viool, diverse soorten fluiten, een doedelzak, harp, van alles komt er voorbij. Verder is er eigenlijk niet veel te merken dat Anna er niet bij is, de nieuwe zangeres Fabienne Erni heeft een geweldige stem al heeft ze niet dat bijzondere stemgeluid van Anna. Maar die is dan ook wel erg uniek. 


Chrigel en Fabienne


De band bedankt het publiek

Er worden maar vier nummers van de laatste release gespeeld, Epona past naadloos in de set en met Lvgvs wordt volop meegezongen. Maar dat is dan ook de "Zwitserse" uitvoering van Wat Zullen We Drinken, Zeven Dagen Lang. Er waren tal van hoogtepunten, Omnos werd gedaan in de metal versie, Thousandfold, The Call of the Mountains, A Rose for Epona, Kingdom Come Undone, Tegernakô, Havoc, Helvetios en Iris Mona (toegift). Het was dan ook jammer dat het weer afgelopen was. We bleven nog even hangen om wat foto's te maken en omdat het vanavond al om 18:00 uur begonnen was zaten we alweer in de trein van 22:30 naar huis. 


Ron en Robin met Fabienne


Onze groep met wat dames op het station


Amaranthe - 1.000.000 lightyears (gedeelte)


Eluveitie - Lvgvs (gedeelte)


Eluveitie - Call of the Mountains (gedeelte)












dinsdag 31 oktober 2017

Cellar Darling, Serenity en Delain * 31 oktober 2017, Tivoli Ronda - Utrecht


Setlist Cellar Darling:
Black Moon, Hullaballoo, The Hermit, Avalanche, Rebels, Starcrusher en Challenge.
Setlist Serenity:
Deus Lo Vult, United, Spirit in the Flesh, Iniquity, Rust of Coming Ages,
Legacy of Tudors, Serenade of Flames, Lionheart en Follow Me.
Setlist Delain:
The Monarch @Tape, Hands of Gold (met George Oosthoek), We Are the Others, The Glory and the Scum, Get the Devil Out of Me, Suckerpunch, Danse Macabre, Scarlet (met Elianne Anemaat op cello), Here Come the Vultures, Fire with Fire, Your Body Is a Battleground (met Marco Hietala), Nothing Left (met Marco Hietala), Control the Storm (met Marco Hietala), Sing to Me (met Marco Hietala), The Hurricane en Not Enough. Toegift: Mother Machine, Don't Let Go, Scandal (met Marco Hietala), The Gathering (met Marco Hietala) en The Monarch @Tape.


Proost!


Cellar Darling

Het was even organiseren maar uiteindelijk lukte het toch nog om met Ben en Robin in dezelfde bus naar Utrecht te zitten. Robin was nog net op tijd thuis na een hoop gehannes op de weg en het tweede kaartje van Ben (voor dochter Julie) werd overgenomen door André. Deze troffen we bij Tivoli in de lange rij wachtenden in de hal, evenals Geert. Later in de zaal kwam Kimberley er nog bij en bij de hoofdact Delain van vanavond kwamen de jarige Pepijn en Sjaak er ook nog bij. Zo waren we met een flinke en heel toffe groep vanavond. 


4x Anna Murphy


Serenity

Om 19:15 uur begon Cellar Darling, deze band is vorig jaar ontstaan doordat drie leden (en niet de minsten) uit Eluveitie waren gestapt (lees: eruit gewerkt?). Anna Murphy (zang en draailier), Merlin Sutter (drums) en Ivo Henzi (gitaar en bas). Bij de live optredens wordt de band bijgestaan door Nicolas Winter op basgitaar. Na een wat aarzelend begin werd er een prima optreden neergezet, alleen de zaal reageerde nogal lauw. 


Zanger George Neuhauser


Supergave show

Nou is Anna geen podiumbeest en ook wel wat te bescheiden en is de muziek wat minder meezingbaar dan wat er verder vanavond nog ging komen. Dit jaar was hun plaat This is the Sound uitgekomen en ik was meteen enthousiast. Heerlijk album met natuurlijk een geweldige zangeres. Aan het einde van deze avond heb ik dan ook de vinyl versie gekocht met de handtekeningen van de band erop. 


Onze groep van vanavond


Delain voor een lekkere volle zaal

Bij Serenity ging het helemaal los. Nou is zanger/frontman George Neuhauser wel een complete tegenpool van Anna. De man is constant bezig met het publiek en zweept de boel lekker op. Heb de Oostenrijkse band al heel wat keren gezien (in 2009 voor het eerst) en ik verbaasde me telkens weer dat de mannen nog steeds geen headliner tour hebben gedaan. Maar ja hoor, vanavond dus het grote nieuws. George gaf aan dat het er nu toch echt van gaat komen, in februari staan ze in het Patronaat als headliner. Daar moeten we natuurlijk bij zijn. 


Delain


Merel Bechtold

Natuurlijk werden er de nodige nummers van hun nieuwste album Lionheart gespeeld. Deze pasten naadloos in hun eerdere werk en dat is prima, houden zo! Zo begon de set met Deus Lo Vult en United, dit zijn ook de openers van hun nieuwe plaat. Ook het fijne nieuwe nummer Lionheart werd nog achterin de set gespeeld, hier is ook een Youtube clip van gemaakt. Natascha Koch is voor deze tour de gastzangeres en die kan er trouwens ook wel een aardig houtje van. 


Zeepbellen


Elianne Anemaat op cello

Mooi waren de momenten dat alle vier de bandleden zongen, indrukwekkend en zuiver. Voor de rest waren het allemaal krakers die we te horen kregen, Spirit in the Flesh, Legacy of Tudors, Serenade of Flames en Follow Me. Robin en ik zongen uit volle borst mee en George groette ons onder het optreden nog even. De zaal was inmiddels goed los gemaakt, top optreden! 


Martijn Westerholt


4x Charlotte Wessels

Delain had voor vanavond een speciale show aangekondigd, genaamd de Danse Macabre tour samen met Marco Hietela van Nightwish. Delain heeft de laatste jaren een flinke opgang gemaakt, afgelopen jaar bracht de band het album Moonbathers en de EP Lunar Prelude uit, tourde de halve wereld rond en vierde hun tienjarig bestaan in een uitverkocht Paradiso. Ik zelf heb de band al diverse malen in actie gezien en net als afgelopen juni op Graspop maken ze behoorlijke indruk. Delain is echt ontzettend gegroeid de laatste jaren en zangeres Charlotte Wessels is tegenwoordig een echte zeer innemende frontvrouw. 


Samen met Marco Hietela


De show werd vanavond vastgelegd

In het begin van de set werd er al flink wat kruit verschoten, bij het eerste nummer van vanavond Hands of Gold kwam George Oosthoek het podium op. Lekker hoor, maar ook knap en moeilijk lijkt me want de vader van George was enkele dagen overleden. Daarna volgden de "hits" We Are the Others, The Glory and the Scum, Get the Devil Out of Me en Suckerpunch. Slingers werden er afgeschoten en bellen geblazen, dit was allemaal wel erg snel in het begin van de set. Maar goed, daardoor zat de stemming er al flink in. 


Ook Sjaak maakte foto's


Charlotte en Marco

Er werden vanavond ook video opnames gemaakt, of dit voor de dvd is die de band binnenkort uitbrengt in het kader van "A Decade of Delain" weet ik eerlijk gezegd niet. Maar de opnames zullen vast en zeker erg leuk zijn, de uitbundige Ronda was tot de nok toe gevuld namelijk. Met Scarlet zat er even een rustpuntje in de set, mooi gedaan en met Elianne Anemaat op cello. Daarna was het tijd voor de speciale gast van vanavond, Marco Hietela van Nightwish. Er werden liefst vier nummers samen gedaan, Your Body Is a Battleground, Nothing Left, Control the Storm en Sing to Me. 


Charlotte ziet dat het goed is


Otto Schimmelpenninck van der Oije en Merel

Marco verdween weer en met The Hurricane en Not Enough kwam er een einde aan de reguliere set. Natuurlijk kwam er nog een toegift, het heerlijk stampende Mother Machine werd gevolgd door Don't Let Go. Helaas (vond ik in ieder geval) kwam toen de Queen cover Scandal (Marco kwam er ook weer bij). Matig en totaal onnodig, beter een eigen nummer, de band heeft er genoeg zoals bijvoorbeeld Sleepwalkers Dream of April Rain die vanavond ontbraken in de set. Gelukkig kwam daarna mijn favoriete nummer The Gathering als klapstuk, ik ben toen met m'n neus tegen het podium gaan staan. 


De band bedankt het publiek


Op de foto met George

Het was het beste optreden wat ik ooit van Delain gezien en gehoord heb. We zijn nog een tijdje nagebleven en hebben nog wat nagebabbeld met de nodige bandleden van Serenity en Cellar Darling. Ook nog de vinyl versie van het album van Cellar Darling gekocht met de handtekeningen en Robin en ik zijn op de foto gegaan. Na een kroketje op het station konden we mooi het bussie van twaalf uur nog pakken en lagen we best nog op een redelijke tijd in ons mandje, de volgende dag moest er natuurlijk weer gewerkt worden. 


Robin op de foto met Fabio


De nieuwe plaat kopen (met handtekeningen) van Celler Darling


De gekochte elpee met handtekeningen van Cellar Darling


Delain - Mother Machine (filmpje gemaakt met mijn smartphone)