dinsdag 15 mei 2018

FFOOSS en Seether * 15 mei 2018, TivoliRonda - Utrecht


Setlist FFOOSS:
.
Setlist Seether:
Stoke the Fire, Gasoline, Truth, Rise Above This, Words as Weapons,
Betray and Degrade, Save Today, Country Song, Driven Under, Fine Again,
Broken, Nobody Praying for Me, Fake It, Let You Down en Remedy. 


FFOOSS


Uit Utrecht

Prachtige avond met een zwarte rand. Op dinsdag 15 mei ging ik met Kimberley en Ben naar Seether in Tivoli. Eerlijk gezegd was ik niet naar deze band gegaan als ze in bijvoorbeeld De Effenaar hadden gestaan maar zo dicht bij huis vond ik het toch de moeite waard. Vooral ook omdat ik de band één keer eerder had zien optreden in 2014 op Graspop. Dit vond ik een uitstekend optreden en het viel toen ook op dat het live allemaal wat steviger en dynamischer is dan op de albums. 


Sophia de Geus


Jannes van Kaam

We waren mooi op tijd in de zaal en het was vanavond lang niet uitverkocht, volgens een jongen achter de tap waren er ongeveer 1000 kaarten verkocht. Eerlijk gezegd vind ik dat best nog wel oké voor een band die niet heel erg bekend is, ik had ze eigenlijk eerder in de Pandora zaal (capaciteit 700) verwacht dan in de grote Ronda (capaciteit 2000). Uiteindelijk leek het toch nog wel lekker vol volgens mij vanaf het podium want ook op het balkon stond een rij langs de rand. 


Seether


Shaun Morgan

De support vanavond werd verzorgd door FFOOSS, een fuzzy trash-pop duo uit Utrecht, zoals ze zelf aangeven. Het was inderdaad redelijk stevig wat drummer/zanger Jannes van Kaam en gitarist/zangeres Sophia de Geus voortbrachten op het podium, dat dat met twee personen zo heftig kan zijn! De "band" heeft net een single uit, Take Off Your Skin, de track bereikte in januari de eerste plaats in de FTM top 100. Ik had af en toe een flashback naar de band Belly uit de jaren negentig, ik had daar toen een album van en het had er af en toe wel wat van weg. Leuk en bijzonder optreden die door ons alle drie goed gesmaakt werd (even een Belgische term gebruikt). 


Begon wat rustig


Vanaf het balkon

De biertjes smaakten vanavond wel erg goed, kwam het door het warme weer of omdat Ben er vanavond bij was? Om negen uur was het dan de beurt aan Seether. De post-grungeband uit Zuid-Afrika bestaat nog niet zo heel lang, opgericht namelijk in 1999. De mannen zijn behoorlijk beïnvloed door Pearl Jam, Alice in Chains en Deftones. Maar als je je ogen dicht doet dan hoor je Nirvana, niet dat dat trouwens erg is, het is juist wel bijzonder lekker! Toen de band in 2003 ging toeren met Evanescence kreeg zanger Shaun Morgan een relatie met Amy Lee en bracht de band het nummer Broken opnieuw uit, nu als duet, waardoor de band behoorlijk bekend werd in Amerika, Groot-Brittannië en Australië. 


Mooi lichtenspel


De discobol

In 2005 had Seether hun grootste hit met Remedy, haalde zelfs een nummer 1 positie in de VS Mainstream Rocklijst. Ondertussen had gitarist en vriend van Shaun, Pat Callahan de band verlaten en moest hij in 2006 zelf een ontwenningskliniek in. Alcohol en cocaïne was zijn leven gaan beheersen en dat gaf Amy Lee van Evanescence weer de nodige inspiratie voor één van hun allergrootste hits, Call Me When You're Sober. Met Fake It scoorde Seether daarna zelf ook weer een nummer 1 hit. In Europa heeft de band eigenlijk nooit veel gedaan, weet zelf niet hoe dit komt, maar dat kan net zo goed aan hun label gelegen hebben. 


Ging lekker los


Shaun Morgan

Vanavond dan zomaar in Utrecht. De toon werd meteen gezet met het knallende Stoke the Fire en meteen daarna Gasoline. De muziek en ook de stem van Shaun Morgan geven je telkens weer flitsen van Nirvana en bij de meeste nummers is het lastig om niet mee te bewegen. Opvallend veel jongeren vanavond, maar misschien wel logisch daar deze band uit een latere periode van de stevige muziek komt. We genoten van heerlijke nummers als Rise Above This, Betray and Degrade, Save Today en Fine Again. Met Fake It ging het dak eraf evenals de zalige toegift Remedy. 


Dale Stewart op de akoestische gitaar


Het was een feestje

Het was een fantastische avond, behalve dat er voor mij vlak na het optreden het akelige bericht kwam dat mijn stiefvader was overleden. Na 38 jaar getrouwd geweest te zijn met mijn moeder was hij vanavond rustig ingeslapen. We zijn meteen naar huis gegaan, wel was Ben nog op het verkeerde bus perron (D) terecht gekomen (hoe kon dat nou?). Maar na een klauterpartij over het hek (gelukkig bleef er niks in hangen) konden we nog net op tijd de bus naar huis op perron C halen. 


Ben in de bus naar huis


Seether - Fake It 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)


Seether - Remedy (part) 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)








zaterdag 14 april 2018

Epica 1000th anniversary + guests * 14 april 2018, 013 - Tilburg



Setlist Nightmare:
Dead Sun, Of Sleepless Minds, Ikarus,
Red Marble & Gold, Serpentine en Starry Skies Gone Black.
Setlist Oceans of Slumber:
Fleeting Vigilance, Howl of the Rougarou en The Decay of Disregard.
Setlist MaYaN:
Devil in Disguise Paladins of Deceit - National Security Extremism Part 1, Burn Your Witches, Drown the Demon, The Power Process, Insano, Human Sacrifice, Hurricane of Thought en Bite the Bullet.
Setlist Lacuna Coil:
I Forgive (But I Won't Forget Your Name), 1.19, Kill the Light, Our Truth,
Blood, Tears, Dust, The Army Inside, End of Time, Survive, My Demons,
Nothing Stands in Our Way, Enjoy the Silence, Heaven's a Lie en The House of Shame.
Setlist Epica:
Edge of the Blade, Sensorium, Fight Your Demons, The Essence of Silence, Storm the Sorrow (met Cristina Scabbia), Design Your Universe, Ascension - Dream State Armageddon, Dancing in a Hurricane, The Holographic Principle - A Profound Understanding of Reality, Cry for the Moon, Unchain Utopia, Once Upon a Nightmare en Universal Love Squad (met Marcela Bovio). Toegift: Sancta Terra, Beyond the Matrix en Consign to Oblivion.


Nightmare!


4x Maggy Luyten

Omdat Epica sinds oprichting alweer toe was aan hun 1000e show ging de band dit uitgebreid vieren. Hiervoor was 013 uitgekozen op zaterdag 14 april en werden daarvoor diverse gasten uitgenodigd. In principe week het format niet heel erg af van wat de band de afgelopen jaren gedaan had met het Epic Metal Fest, het werd dus een soortement van festival. Natuurlijk moesten we hierbij zijn en had ik samen met Robin al vroeg een kaart gekocht. Inmiddels waren alle kaarten verkocht en ging het een volle bak worden. 


Ons gezellige groepje


Oceans of Slumber

Nikki kwam ons thuis ophalen, Argo en Saskia waren al in Tilburg, de avond ervoor waren zij bij Primordial geweest in dezelfde 013 en hadden in een hotel overnacht. We kwamen keurig op tijd aan in Tilburg en stonden om kwart voor drie rechts vooraan en dichtbij de bar in de zaal. De programmering van vandaag was als volgt: 15:30-16:00 uur: Nightmare, 16:20-16:50 uur: Oceans of Slumber, 17:20-18:05 uur: MaYaN, 18:25-19:10 uur: Myrkur, 19:30-20:30 uur: Lacuna Coil en van 21:00 tot 23:00 uur: Epica. 


Cammie Gilbert is een uitstekende zangeres


Gitarist Anthony Contreras

We hadden vandaag een heel gezellig groepje en namen gelijk een lekker koud biertje, er zouden er nog vele volgen….. Ik had mijn zinnen gezet op de openingsact vandaag, de Franse band Nightmare. Een band die echt heerlijke metalnummers heeft en al heel wat jaartjes meegaat. Opgericht in 1979 en heeft al nodige ups en downs meegemaakt. In 1987 werd de band alweer opgeheven, na de nodige bezettingswisselingen vooral wat leadzanger betreft. Na een lange rustpauze werd het gezelschap in 1999 weer tot leven gewekt en ging drummer Jo Amore achter de microfoon staan. 


Cammie Gilbert


Helemaal links op het randje van de foto staan wij


MaYaN

Dit ging door tot begin 2015 en omdat de grote doorbraak maar uitbleef gaf ook Jo de pijp aan Maarten (evenals zijn broer David). In deze periode (2013) heb ik ze een keer zien optreden en was toen best enthousiast (beetje in de stijl van Dio). Heel verrassend had de band nu besloten een (Belgische) dame genaamd Maggy Luyten achter de microfoon te zetten en kwam in 2016 met een zeer sterk album, Dead Sun (geproduceerd door onze eigen Joost van den Broek). Ik heb de plaat in ieder geval regelmatig beluisterd en was er erg enthousiast over. 


Basgitarist Roel Käller


Marcela Bovio

Deze dame heeft me een strot waar heel veel kerels jaloers op zullen zijn, lekker rauw en bruut en ze kan dit live ook helemaal waarmaken. Zo werd het eerste half uurtje van deze dag een heel lekkere, maar wel veel te kort naar mijn smaak. Na bijna 40 jaar is deze band nog steeds heel relevant en de moeite waard om eens te bezoeken! Ook de volgende band is er één om zeker eens te bekijken. Oceans of Slumber is niet in een hokje te plaatsen, de progressieve doom is doorspekt met diverse andere muzikale varianten. 


Laura Macri


George Oosthoek

De zuivere stem van Cammie maakt het plaatje compleet en we genoten van een prima optreden. Toch waren de reacties vanuit de zaal lauw, duidelijk dat de meeste mensen voor een andere stijl van muziek waren gekomen vanavond. Oceans of Slumber past naar mijn mening ook beter in een wat kleinere setting, we hebben de band eerder gezien in het voorprogramma van My Dying Bride in Tivoli Pandora en daar ging de hele zaal uit z'n bol. 


Lacuna Coil


Cristina Scabbia en Andrea Ferro

Bij MaYaN daarna was het weer compleet andere koek. Knalhard met veel tempo werden de nummers op het publiek afgeschoten en heel fijn dat het geluid vanavond zo goed was. Dat is bij deze band wel erg belangrijk, er staan dan ook een man/vrouw of tien op het podium en dan is het wel lekker als je iedereen goed kan horen. Er werden ook een paar nummers gespeeld van een zeer binnenkort uit te komen nieuw album. Ook deze klonken zeer de moeite waard en we kunnen bijna niet wachten tot het zover is. 


Vlammen bij Epica


Simone Simons

Toen dit optreden klaar was vonden Robin en ik het wel tijd om een snackje te gaan halen. We misten daardoor Myrkur maar de honger was te groot om in de zaal te blijven. We kregen een stempel toen we naar buiten gingen (toch wel jammer dat er in 013 zelf nergens een gelegenheid is om wat te eten) en kwamen terecht bij een grillroom. Maar dat bleek niet zo'n groot succes. We hebben hier geloof ik wel een uur moeten wachten voordat we wat te eten kregen. Maar goed toen we terug kwamen in de zaal moest Lacuna Coil nog beginnen. 


Wapperende haartjes bij Rob van der Loo en Isaac Delahaye


Simone met Cristina

We stonden iets verder weg maar hadden wel een mooi uitzicht op het podium, helaas viel het ons deze keer opnieuw tegen. We hadden de band in 2011 op Graspop gezien en toen waren we er al niet kapot van. Deze keer was de zang van Cristina Scabbia wel beter, maar Andrea Ferro blijft toch een matige zanger. Het gebodene is degelijk, maar toch ontbreekt er bij deze band iets aan om tot grote hoogte te stijgen. Alleen de nummers van het laatste album Delirium boeien wat meer. Maar goed, om ons heen waren er genoeg fans die uit volle borst meezongen, de band heeft wel een trouwe aanhang. 


Simone en Coen


Met veel power

Na dit optreden zochten we onze maatjes weer op, inmiddels waren er nog wat andere bekenden aangesloten. We stonden nu bijna in het midden voor het podium en lekker dichtbij. Het was toch wel weer erg vol vanavond, dus een biertje halen was wel een extra uitdaging. Epica heeft inmiddels een genoeg keuze uit hun grote discografie en lekker veel "bekende" nummers. Zo kon de band al gelijk knallend openen met Edge of the Blade en zat de stemming er meteen goed in. 


En ingetogen


Coen Janssen

En zo ging het eigenlijk wel lekker door, Sensorium en daarna het nieuwe Fight Your Demons gevolgd door The Essence of Silence. Daarna kwam Cristina Scabbia het podium op om samen met Simone Storm the Sorrow te zingen. De ene na de andere klapper kwam voorbij, Design Your Universe, The Holographic Principle - A Profound Understanding of Reality, Cry for the Moon en Unchain Utopia. Met Universal Love Squad kwam er met Marcela Bovio weer een gastzangeres op het podium. 


Vuurwerk


Mooi sfeertje

Hiermee werd de reguliere set afgesloten, maar natuurlijk kwam de band weer terug en werden er nog drie nummers gedaan, Sancta Terra, Beyond the Matrix en Consign to Oblivion. Bij het laatste nummer ontstond nog een "wall of death" en een flinke pit. Natuurlijk bleven we even hangen en dronken nog een glaasje. Bij de merchandising hebben we gezellig staan kletsen met de leden van Oceans of Slumber. Na een hapje in de favoriete snackbar van Argo zat deze zeer geslaagde dag er weer op. 


Isaac en Coen gaan het publiek in


Mooie afsluiter


Nog een snackje voor we weer naar huis gaan


Epica - Consign to Oblivion Wall of Death/Pit
(gedeelte) (filmpje gemaakt met mijn smartphone)











vrijdag 30 maart 2018

Piece of Maiden en Blaze Bayley * 30 maart 2018, Gebr. de Nobel - Leiden


Setlist Piece of Maiden:
Moonchild, 2 Minitus to Midnight, Revelations, Can I Play With Madness,
The Trooper, The Number of the Beast, Powerslave en Hallowed Be Thy Name.
Setlist Blaze Bayley:
Redeemer, Are You Here, Futureal (Iron Maiden), Silicon Messiah (Blaze), Dawn of the Dead Son, Escape Velocity, Fight Back, Prayers of Light, Virus (Iron Maiden), Independence, Immortal One, Human, Calling You Home, Endure and Survive, The Angel and the Gambler (Iron Maiden), Man on the Edge (Iron Maiden) en A Thousand Years. Toegift: Infinite Entanglement en Dark Energy 256.


Wachten voor de deur van Gebr. de Nobel


Piece of Maiden

Blaze Bayley stond al heel lang op m'n bucketlist, alleen kwam het telkens niet goed uit in mijn agenda om de band (lees: man) te bezoeken. En dat terwijl hij best regelmatig in Nederland te bewonderen is. Ik had Hans een kaartje kado gedaan voor zijn verjaardag (vanavond om 00:00 uur was deze grote gebeurtenis). Zo togen we dus saampjes naar Leiden en kwamen we een minuut of tien voordat de deur open ging aan bij Gebr. de Nobel. 

Hans en ik staan rechts voor (foto Kick Verhagen)


Piece of Maiden

Blaze Bayley was in 1984 gestart met zijn band Wolfsbane en had daar redelijk wat succes mee. Dit trok in 1994 de aandacht van Iron Maiden omdat zanger Bruce Dickinson de band had verlaten. Hij werd gekozen uit meer dan honderd gegadigden en nadat de man een behoorlijk zwaar motorongeluk had overleefd nam hij met Iron Maiden twee platen op, The X Factor (1995) en Virtual XI (1998). De meeste fans konden de zang van Blaze echter niet zo waarderen, dit vooral omdat Blaze niet zo'n hoog bereik heeft als Bruce. 


Prima optreden


Ook Eddie kwam nog even langs...

Zoals altijd was ik nogal eigenwijs en vond deze platen erg goed, zo goed zelfs dat ik toendertijd deze cd's heb aangeschaft. In 1999 besloot Bruce weer terug te keren en koos Blaze eieren voor zijn geld en verliet de band. In eerste instantie begon hij met de band Blaze (1999-2007), daarna werd het de Blaze Bayley Band (2007-2011) om dan vanaf 2011 door te gaan als Blaze Bayley. Er worden in deze jaren natuurlijk de nodige albums uitgebracht maar de laatste drie spreken mij erg aan, Infinite Entanglement (2016), Endure and Survive - Infinite Entanglement Part II (2017) en The Redemption of William Black - Infinite Entanglement Part III (2018). Ik zou ook iedereen aanraden om deze drie albums eens te beluisteren, het is een science fiction trilogie. 


Setlist van Piece of Maiden


Setlist van Blaze Bayley

Het voorprogramma was niet geheel toevallig natuurlijk een Iron Maiden coverband, Piece of Maiden. Dit sloeg goed aan in de bijna volle (kleine) zaal van Gebr. de Nobel. De band speelde uitstekend en ook de zanger was (zij het met wat moeite af en toe) prima bij stem. Leuke support en de stemming zat er al goed in. Blaze Bayley en band kwamen op het podium, gingen met de rug naar het publiek staan en begonnen de avond met twee splinternieuwe nummers (en ook de openers van het nieuwe album) Redeemer en Are You Here. Meteen daarna gevolgd door het eerste Iron Maiden nummer uit de tijd van Blaze, Futureal. 


De show begint!


Blaze Bayley!

Er zaten vanavond nog een aantal Iron Maiden nummers in de set, Virus, The Angel and the Gambler en Man on the Edge. Ook werd er met Silicon Messiah nog een Blaze nummer gespeeld. De band speelde uitstekend en gitarist Chris Appleton soleerde geweldig. De band die met Blaze op tour is is genaamd Absolva en bestaat uit gitarist Chris Appleton, drummer Martin McNee en bassist Karl Schramm. Het werd in ieder geval een heerlijke avond en Blaze zorgt ervoor dat iedereen het naar z'n zin heeft. Er worden handjes geschud, je wordt persoonlijk aangesproken en hij maakt op het einde nog een grappig filmpje met het publiek in de hoofdrol. 


Nog een keer Blaze Bayley


Drummer Martin McNee

Ook Prayers of Light en Immortal One kwamen nog van het laatste album en alle overige nummers kwamen van de twee overige albums van de trilogie. We hebben met volle teugen genoten van een geweldige avond en hebben een paar extra biertjes genomen om Hans z'n verjaardag te vieren. Helaas konden we niets meer kopen bij de merchandise, anders konden we onze laatste trein naar huis niet meer halen. Er stond een enorme rij fans die allemaal spulletjes wilden kopen en met de band op de foto wilden gaan. Het is de band in ieder geval van harte gegund, want een entreekaartje van 12,50 is een koopje natuurlijk. Op de terugweg in de trein heb ik nog wel even zachtjes geroepen dat Hans jarig was! 


Prima show!


Karl Schramm


Chris Appleton