zaterdag 17 februari 2018

Evenmore, Sleeping Romance, Visions of Atlantis en Serenity * 17 februari 2018, Patronaat - Haarlem


Setlist Evenmore:
.
Setlist Sleeping Romance:
Overture - Twilight, Where the Light Is Bleeding,
Lost in My Eyes, The Promise Inside, My Temptation en Alba.
Setlist Visions of Atlantis:
The Deep and the Dark, New Dawn, Book of Nature, Ritual Night,
Silent Mutiny, Lost, The Grand Illusion en Passing Dead End.
Setlist Serenity:
Deus Lo Vult @Tape, United, Spirit in the Flesh, Coldness Kills, Iniquity, The Matricide,
Hero, Acoustische set: Fairytales, When Canvas Starts to Burn en Engraved Within.
The Fortress (of Blood and Sand), Rust of Coming Ages, Serenade of Flames, Lionheart en Follow Me. Toegift: The Final Crusade, Legacy of Tudors, Velatum en Outro (Stand and Fight) @Tape. 


Evenmore


Leuke show met folk invloeden

Toen Serenity op 31 oktober als supportband van Delain in Tivoli aangaf voor het eerst een headliner show te gaan doen in Nederland waren we er als de kippen bij toen de kaartjes in de verkoop gingen. Natuurlijk was dit achteraf niet nodig geweest omdat de band ook de kleine zaal van het Patronaat (300 bezoekers) niet geheel wist uit te verkopen…... Helaas kon Robin niet mee, maar André wilde graag zijn kaart overnemen daar hij ook al eerder had aangegeven graag mee te willen naar deze fijne band. 


Zangeres Melissa Bonny


Rechts zie je mij en André staan (foto van Evenmore)

Net als enkele weken geleden (Arch Enemy, 013) was ook deze keer weer iemand voor de trein gesprongen. Dankzij een goede tip van een NS 'er namen we de trein naar Leiden in plaats van de officiële omleiding (met bussen vanaf Sloterdijk). Hierdoor kwamen we uiteindelijk maar enkele minuten later dan gepland in Haarlem aan. 


Sleeping Romance


Gitarist Federico Truzzi

Ben altijd een fan van deze mannen geweest, vanaf het moment dat ik ze heb zien optreden in het voorprogramma van Threshold in de Boerderij in 2009 ben ik ze blijven volgen. Daarna nog een keer in 2011 en 2016 gezien en dus vorig jaar, telkens als supportband. Vanavond dus als headliner maar wel met drie bands in het voorprogramma. Gelukkig allemaal wel de moeite waard maar daardoor was het wel weer jammer dat we onder de toegift van Serenity weg moesten en ook niet even konden nababbelen met de diverse bandleden. 


Rechts zie je mij en André staan (foto van Sleeping Romance)


Plectrum van gitarist Federico Truzzi

Om half acht was daar dus Evenmore. Deze Zwitserse band is duidelijk beïnvloedt door Eluveitie en heeft pas één EP en één volledige plaat (in eigen beheer) uitgebracht, Last Ride in 2016. Hierop doen wel wat bekende gasten mee, zoals Henning Basse (van onder andere Firewind en MaYaN) en Anna Murphy (Cellar Darling en dus ex-Eluveitie). De muziek heeft dan ook duidelijk de nodige folk invloeden en dat wordt vooral veroorzaakt door Matthieu Bopp die afwisselend op een fluit en op een doedelzak speelt. Verder is zangeres Melissa Bonny een behoorlijke blikvanger, ook door haar vrolijkheid en spontaniteit op het podium. Later op de avond kwam zij terug een aantal nummers meedoen met Serenity. Een erg leuk optreden van een prima band. 


Even overleg met de iPad in de hand (Visions of Atlantis)


Visions of Atlantis

Nu was het de beurt aan het Italiaanse Sleeping Romance, ook een female fronted metalband. Ik had van te voren ook hiernaar geluisterd en qua muziek en zang heeft dit erg veel weg van Within Temptation. Zelfs de zangeres ziet er uit als onze eigen Sharon den Adel. Helaas viel het optreden wat in het water, op enkele momenten viel de zang weg en als deze er wel was moest zangeres Federica Lanna alle zeilen bijzetten omdat ze een flinke verkoudheid/griep had opgelopen. Ze moest regelmatig flink hoesten en liep een aantal keer van het podium om wat te drinken. De lollige gitarist Federico Truzzi was zeer regelmatig bezig met het publiek, ook om de aandacht wat van de arme Frederica af te leiden. Wel jammer maar al met konden we toch wel genieten van het optreden, er zat regelmatig een lekker ritme in de nummers. 


Visions of Atlantis


Mooi podium bij Serenity

Het gekke is dat daarna het optreden van het Oostenrijkse Visions of Atlantis ons wat tegenviel ondanks dat dit de "oudste" band van vanavond was (2000). Ik had hier van te voren meer van verwacht dan van Evenmore en Sleeping Romance. De band heeft enorm veel wisselingen meegemaakt, het meest trieste is wel dat de oorspronkelijke zangeres Nicole Bogner (van 2000 t/m 2005) in 2012 op 27 jarige leeftijd overleed aan een ernstige ziekte. De prima klinkende Clémentine Delauney is de vijfde(!) zangeres sinds de start van de band en zij doet dit nu vanaf 2013. Ook Siegfried Samer is alweer de derde zanger en daardoor is inmiddels alleen drummer Thomas Caser er nog vanaf het allereerste begin bij. Want gitarist Christian Douscha en bassist Herbert Glos zijn afgelopen jaar pas bij de band gekomen. 


Serenity


Serenity

Of dit nu de reden was van het wat kleurloze optreden weet ik niet maar op één of andere manier sprong de vonk niet over. Er werden veel nummers van het nieuwe album The Deep & the Dark gespeeld en het titelnummer en het lekkere Return to Lemuria bevielen me het meest. Ook de afsluiter Passing Dead End was een prima nummer. 


George Neuhauser


Keyboards horen erbij


Fabio D'Amore

Dan was het eindelijk tijd voor de band waar we toch voor gekomen waren, Serenity. Ik keek naar de tijd (dik over 22:00 uur) want zoals zo vaak ging dit weer een lastig verhaal worden met het openbaar vervoer. Meteen bij de start van het concert liep de zeer sympathieke zanger Georg Neuhauser naar me toe en kreeg ik een begroeting. Er waren best veel mensen met een Serenity shirt aan en de band heeft inmiddels best aardig wat aanhang. Terecht, want ook vanavond werd er weer een prima show gegeven met een uitstekend bij stem zijnde Georg. Na United volgde de eerste kraker al van de set met Spirit in the Flesh. 


Georg samen met Melissa


Super leuke persoonlijkheid

Van het prima ontvangen album Lionheart werden United, Hero, The Fortress (of Blood and Sand), The Final Crusade en het titelnummer Lionheart gespeeld. De laatste begeleid met het zwaaien van twee vlaggen. Er was ook een akoestische set ingebouwd, ben daar niet zo van, maar goed het was toch wel erg sterk vooral door de mooie samenzang van Georg, bassist Fabio, drummer Andreas en zangeres Melissa (van Evenmore). Toch wel grappig dat vanavond Clémentine Delauney aanwezig was met Visions of Atlantis en dus niet meedeed, ondanks dat zij dus twee jaar onderdeel had uitgemaakt van Serenity (van 2013 tot 2015). 


Akoestisch met één van de jongste fans


Met de vlag

Met de heerlijke nummers Serenade of Flames, Lionheart en Follow Me kwam er een einde aan de reguliere set. André en ik gingen vast naar boven onze jassen halen en zagen nog een paar minuten van de eerste toegift, The Final Crusade. We misten daardoor de grootste "hits" Legacy of Tudors en Velatum, dat was toch wel flink balen. Maar ja, de trein vertrok om 00:00 uur vanaf station Haarlem zodat ik daarna de laatste bus om 1:00 uur in Utrecht naar huis nog kon halen. En om nou op een bank in het park te gaan snurken gaat me toch wel weer iets te ver, zeker met al die biertjes op in die kou……. Al met al was het weer een heel tof avondje samen met maatje André. Ga als het even kan een keertje bij Serenity kijken en ook Evenmore was zeer de moeite waard. Op naar het volgende leuke concertavondje maar weer! 


Nog snel eentje van bovenaf gemaakt met de toegift


Serenity - Spirit in the Flesh 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)


Serenity - Fairytales 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)








zondag 28 januari 2018

Jinjer, Tribulation, Wintersun en Arch Enemy * 28 januari 2018, 013 - Tilburg


Setlist Jinjer:
Captain Clock, Sit Stay Roll Over, I Speak Astronomy,
Just Another, Pisces en Who is Gonna Be the One.
Setlist Tribulation:
Lady Death, Melancholia, The Motherhood of God, Suspiria de profundis,
Nightbound, Strange Gateways Beckon en The Lament.
Setlist Wintersun:
Awaken From The Dark Slumber (Spring), Winter Madness,
Sons of Winter and Stars, Loneliness (Winter), Battle Against Time en Time.
Setlist Arch Enemy:
Ace of Spades @Tape, Set Flame to the Night @Tape, The World Is Yours, Ravenous,
The Race, War Eternal, My Apocalypse, You Will Know My Name, Bloodstained Cross,
Dead Eyes See No Future, The Eagle Flies Alone, As the Pages Burn, Intermezzo Liberté, Dead Bury Their Dead en We Will Rise. Toegift: Avalanche, Snow Bound, Nemesis, Fields of Desolation (Outro), Enter the Machine @Tape en Vox Stellarum @Tape.


Hapje eten bij Café Karel


Jinjer

De afgelopen jaren had ik regelmatig concertkaartjes voor mijn zoons onder de kerstboom gelegd. De laatste keer (december 2017) voor het eerst een keer niet en wat schetste mijn verbazing, de wereld was nu omgedraaid. Daar lag een envelop met de naam Ron erop, toen ik deze openmaakte zat er een concertkaart in van Arch Enemy! Heel leuk, gekregen van m'n zoon Robin, natuurlijk had hij voor zichzelf ook een kaartje gekocht. Zo gingen we zondag 28 januari al heel vroeg op pad naar Tilburg want de eerste supportband ging al om 18:10 uur starten en we wilden ook nog een hapje gaan eten van tevoren. 


Jinjer


Tribulation

We hadden met Rens om 16:30 uur afgesproken op het station, we kwamen iets later aan vanwege een springer voor de trein de we eigenlijk hadden willen hebben. We gingen eten bij café Karel, daar hadden ze voor 16,50 een prima 3-gangen menu. Rens een kop tomatensoep, Robin en ik stokbrood met diverse sausjes, alle drie een kipsaté en een dame blanche weggespoeld met wat lekkere Hertog Jan biertjes. Zo gingen we dus met een goed gevulde maag naar de zaal toe en waren verrast over hoe vol het al was. Het was op een haar na uitverkocht en iedereen wilde blijkbaar ook meteen de eerste supportband Jinjer zien. 


Gitarist Jonathan Hultén


Zanger/bassist Johannes Andersson 

Nou dat was ook meer dan terecht. Had me natuurlijk zoals altijd wel voorbereid, de muziek geluisterd en wat clips bekeken op YouTube maar dat doet totaal geen recht aan de power van de band op het podium. Jammer dat we de eerste paar nummers gemist hebben, maar het was echt een supergoed optreden met een niet alleen prima grommende zangeres, maar ze kan ook nog eens geweldig mooi zingen. Op deze momenten kreeg ik zelfs kippenvel. Ik kan iedereen aanraden om deze band live eens te gaan aanschouwen, geweldig! 


Wintersun


Bassist Jukka Koskinen

Na een korte pauze was het tijd voor Tribulation, het tijdschema van deze avond was als volgt opgebouwd: 18.10-18.40 Jinjer, 18.55-19.40 Tribulation, 20.00-21.00 Wintersun en van 21.30 tot 23.00 uur Arch Enemy. Dit kon me allemaal wat minder bekoren, de band startte met Lady Death. Er zit wel tempo in het nummer maar het pakte me allemaal niet zo. Het tweede nummer van de set vond ik wel geweldig, Melancholia heeft een geweldige riff. Eigenlijk kabbelde het daarna een beetje voort, ook het publiek was wat lauw. Pas bij de lekkere afsluiter The Lament kon ik er weer van genieten. Wat mij betreft dus te weinig aansprekend. 


Zanger Jari Mäenpää


4x gitarist Teemu Mäntysaari

Er waren veel fans voor Wintersun gekomen (ook onze maat Jaap), dit was goed te merken toen de band het podium betrad. Er ging een golf van enthousiasme door de zaal, maar dat kwam ook door de prima manier waarop zanger Jari Mäenpää meteen het publiek bij de strot greep. De band had zichtbaar heel veel plezier dat zij vanavond in een nagenoeg uitverkochte 013 konden staan. Er werd geopend met Awaken From The Dark Slumber (Spring) van het laatste uitstekende album The Forest Seasons. Later in de set werd van hetzelfde album ook nog Loneliness (Winter) gespeeld waardoor meteen 50% van dit album vanavond aan bod kwam. Maar dat krijg je natuurlijk met nummers van bijna 15 en 13 minuten, hahaha. Gelukkig zijn het wel fantastische nummers! 


Arch Enemy


Dynamisch optreden

Om 21:30 uur was het dan de beurt voor Arch Enemy. We waren inmiddels flink opgewarmd, kwam ook wel een beetje door de vele glazen gerstenat misschien. Voor de mensen die de band niet zo goed kennen. Arch Enemy is een Zweedse melodicdeathmetalband opgericht in 1996 door gitarist Michael Amott. Op 17 maart 2014 kondigde de band aan dat zangeres Angela Gossow zou worden vervangen door Alissa White-Gluz (The Agonist) en dat Gossow zich toe ging leggen op haar privéleven en het management van Arch Enemy. Voor veel fans was dit wel even flink slikken, want Angela was zeer populair. Ik heb de band in 2003 in de originele bezetting gezien en in 2015 als voorprogramma van Nightwish in de HMH. Bij dat laatste optreden viel de band (en met name Alissa) me niet mee als ik eerlijk ben. 


Gitaristen Michael Amott en Jeff Loomis


Gekleurde haren

Dat was vanavond wel anders om maar meteen met de deur in huis te vallen. Alissa is flink in haar rol gegroeid en nu echt 100% onderdeel van de band. Het laatste prima album is vanavond met drie nummers, The Race, The World Is Yours en The Eagle Flies Alone, goed vertegenwoordigd in de set. Vooral het laatste nummer vinden we bij ons thuis errug lekker. Van het vorige album War Eternal uit 2014 (de eerste met Alissa) werden vier nummers gespeeld, het titelnummer, As the Pages Burn, Avalanche en You Will Know My Name. 


Alissa White-Gluz


Nog een keer Alissa

Rode draad en één van de pijlers van de band is het geweldige sterke en heerlijk melodische gitaarspel van het meesterlijke duo Michael Amott en Jeff Loomis. Het is een fantastisch genot om deze mannen aan het werk te zien en vooral te horen natuurlijk. Blijft over dat de rest van de set uit "ouder" werk bestond en het werd duidelijk dat Alissa zich deze nummers goed meester heeft gemaakt. Heerlijke krakers zoals My Apocalypse, Ravenous, Bloodstained Cross, en We Will Rise kwamen voorbij. De band verdween, maar kwam snel weer terug voor een lange toegift. Deze bestond uit drie nummers Avalanche, Snow Bound en Nemesis en de zaal (in ieder geval het voorste gedeelte waar wij stonden) kolkte flink. 


Heerlijk gitaarwerk


Arch Enemy

Tien minuten eerder dan was afgesproken, nou ja, was het afgelopen. Nog even een fotootje met het publiek en toen zat de avond er op met vier topbands. We moesten (wat erg) nog even blijven hangen want de eerste (en ook de laatste) trein die we moesten hebben vertrok om 23:31 uur vanaf het station. We hebben nog gezellig nagebabbeld en nadat we op station Utrecht aankwamen moesten we weer een half uur overbruggen. Dus maar even een snack bij de Burger King en toen met de bus naar huis. Zo lagen we tevreden om half twee in ons mandje en was het de volgende ochtend wel weer heel vroeg dag....... 


Jeff Loomis in actie


Vlaggetjesdag


Alissa was lekker bezig met het publiek


Nog een keer Jeff


Mooi tegenlicht


Foto maken met het publiek


Setlist Arch Enemy


Snack bij de Burger King



Motorhead Pit (gedeelte) 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)



Arch Enemy - Bloodstained Cross 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)