donderdag 3 augustus 2017

Psycho Village en Fates Warning * 3 augustus 2017, Gebr. de Nobel - Leiden


Setlist Psycho Village:
Chasing The Sun, Without You, What Was That, Tell Me,
Perfect, Can't You See, Shine On Us en Half Caste Symphony.
Setlist Fates Warning:
From the Rooftops, Life in Still Water, One, A Pleasant Shade of Gray, Part III,
Seven Stars, SOS, A Handful of Doubt, Firefly, The Light and Shade of Things,
A Pleasant Shade of Gray, Part IX, A Pleasant Shade of Gray, Part XI, The Ivory Gate of Dreams: VII. Acquiescence, The Eleventh Hour en Point of View. Toegift: Through Different Eyes en Monument.


Stilte voor de storm...

Fates Warning is een band die niet vaak in Nederland te zien is en dat ik de mannen in 2017 zelfs twee keer gezien heb is opmerkelijk. Op 29 januari stond de band in het Patronaat en nu dus op donderdag 3 augustus in Gebr. De Nobel in Leiden. De setlist was vrijwel gelijk aan die van eerder dit jaar, het enige verschil was dat One Thousand Fires vervangen was door SOS en deze nu voor Seven Stars werd gespeeld. Deze keer was ik samen met Andre, hij was er de vorige keer niet bij geweest. 


Psycho Village


4x Daniel Kremsner

Ik werd door mijn lieve vrouw rond 18:00 uur bij het station afgezet (en later die avond ook weer opgehaald) en moest de reis naar Leiden geheel in m'n uppie afleggen alwaar ik bij The Duke of Oz had afgesproken met Andre. Hier dronken we een biertje en na een kleine wandeling waren we mooi op tijd in Gebr. de Nobel. Het is telkens weer opvallend hoe aardig de mensen zijn die hier werken, chapeau hiervoor! Wel is contant geld hier inmiddels ook al uit den boze en kun je alleen muntjes pinnen. 


Fates Warning


Geweldige muzikanten

De supportband bestond vanavond uit twee mensen, lekker gemakkelijk als je op tour gaat. Een zanger/gitarist en een drummer (die er ook nog eens voor het eerst bij was), genaamd Psycho Village. Deze Oostenrijkse band heeft blijkbaar in eigen land drie keer een single in de top 10 gehad, Perfect, Through My Eyes en It's Okay maar was mij totaal onbekend. Blijkbaar is er normaal ook een bassist bij, deze zie je op alle plaatjes en ook op de youtube clips, nu liep er dus een band mee met daarop niet alleen de bas trouwens.


Gitarist Frank Aresti


Joey Vera (ook Armored Saint) en Frank Aresti

Maar goed, de studio opnamen klinken best aardig maar live kwam het toch niet zo uit de verf. Bij enkele nummers klonk zijn stem prima, bij andere nummers was het soms niet al te best. Verder liep er het gehele optreden een video op de achtergrond mee, dit was best wel slim als er verder niet al te veel te beleven is op het podium. De drummer zat namelijk helemaal links achterin een hoekje gepropt en alleen de frontman Daniel Kremsner stond een beetje in de spotlights. 


Gitaren


Jim Matheos, Joey Vera en Frank Aresti

Om 21:15 begon dan Fates Warning, inmiddels was het gelukkig wel wat drukker geworden al hield het niet over. Ik schat dat er zo'n 150 mensen waren in de grote zaal, net druk genoeg om het wel gezellig te laten lijken. De band begon gelijk met een nummer van het heerlijke nieuwe album Theories of Flight, namelijk From the Rooftops gevolgd door een oude kraker Life in Still Water. De stem van Ray Alder was geweldig vanavond en met Seven Stars werd door de zaal luidkeels meegezongen. 


Plectrum van Frank Aresti

Met het geweldige The Light and Shade of Things was het gedaan met de nieuwe nummers vanavond. Na Point of View ging de band van het podium maar natuurlijk werd er nog een toegift gedaan van twee nummers, Through Different Eyes en Monument. Ik kreeg nog een plectrum van gitarist Frank Aresti en Andre was zo vriendelijk om de setlist voor mij van het podium af te krabbelen. Zo gingen we na een zeer geslaagde avond (deze keer samen) met de trein weer naar huis. 



Setlist van Fates Warning


Fates Warning - 
The Light And Shade Of Things (gedeelte) 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)

Mooi op tijd weer thuis









maandag 31 juli 2017

The Wild Lies, Toseland en Last in Line * 31 juli 2017, de Helling - Utrecht


Setlist The Wild Lies:
Save Your Breath, The Animal, Heartcry, Shapeshifter, Masons en Can't Carry On.
Setlist Toseland:
Livin' In a Moment, Cradle The Rage, Life Is Beautiful, Nothing You Can Do,
We'll Stop at Nothing, Too Close to Call, Puppet on a Chain, Hearts & Bones en Livin' a Lie.
Setlist Last in Line:
Stand Up and Shout, Straight Through the Heart, Devil in Me, Evil Eyes, Holy Diver,
Already Dead, Don't Talk to Strangers, The Last in Line, Martyr, Invisible en
Rainbow in the Dark. Toegift: Starmaker, Egypt (The Chains Are On) en We Rock. 


Ronald, Hans en bier...

Leuk dat er weer eens een metalconcert in de Helling was. Er stonden drie bands geprogrammeerd die ik allemaal nog nooit gezien had. Hans en Ronald gingen gezellig met me mee in de bus en we kwamen tegen 19:00 uur aan bij de zaal. Het was nog erg stil en we konden gezellig bijkletsen onder het genot van een biertje. Ronald moest de volgende dag nog op vakantie met de camper, dus die moest een beetje rustig aan doen vanavond. 


The Wild Lies


Links frontman Matt Polley

Om 19:15 was dan de eerste gig van vanavond, The Wild Lies. Deze Britse band ontstond in 2013 en wist zich in korte tijd op te werken tot een graag geziene rock act. Met enkel twee EP's op zak wist The Wild Lies zich vorig jaar al een weg te banen naar heel wat grote Europese festivals zoals bijvoorbeeld Graspop (alleen ben ik daar toen niet naar gaan kijken). De mannen kregen een half uurtje en dat was goed voor zes nummers. Er waren op dat moment zo'n 60 mensen in de zaal en hoe frontman Matt Polley ook zijn best deed, er werd nauwelijks gereageerd. 


Zak op gitaar


De setlist van The Wild Lies

Dit had deels te maken met het geluid, het was hard en daardoor kwamen de verschillende instrumenten en ook de zang niet zuiver door. Wel jammer want ik had het gevoel dat er wel wat meer in had gezeten voor deze mannen want de als je de EP'tjes beluisterd zijn de composities best goed. Bij de tweede band van vanavond, Toseland was het geluid juist erg goed. Vooral de zang van frontman James Toseland stond nogal op de voorgrond in de mix. 


Zanger James Toseland


Toseland

Het grappige is dat ook deze band op Graspop stond (en wel dit jaar) en ik daar dus ook niet voor gekozen had…… Er zit trouwens wel een leuk verhaal aan deze band. Zanger James Toseland moest namelijk in 2011 stoppen met zijn sportcarrière (tweemaal wereldkampioen Superbike) door een blessure aan zijn pols. Dus keerde hij terug naar zijn eerste liefde en startte zijn eigen rockband. Wel klonk het me allemaal net iets te poppy en glad maar er stond wel een hele goede band. Er werd met heel veel plezier en enthousiasme opgetreden en de inmiddels goed gevulde zaal (schat dat er zo'n 250 bezoekers waren) reageerde nu ook lekker. 


De setlist van Toseland


4x zanger Andrew Freeman


Inmiddels was het bijna half tien en begon het optreden van Last in Line. De band begon meteen al lekker met twee Dio covers, Stand Up and Shout en Straight Through the Heart. Natuurlijk reageerde het publiek massaal zodat de stemming er meteen goed in zat. Toen de band in 2012 opgericht werd was het eigenlijk de bedoeling om alleen Dio-covers te spelen en dat bovendien alleen live. Dat was namelijk de opzet van voormalige Dio-leden drummer Vinny Appice, bassist Jimmy Bain, Vivian Campbell en aanvankelijk ook toetsenist Claude Schnell toen ze Last In Line begonnen. Vandaar ook dat de band naar een nummer van Dio genoemd is. 


4x toetsenist Erik Norlander


Andrew Freeman

Als zanger werd Andrew Freeman aangetrokken en zo kon de boel van start. Gaandeweg kregen Campbell, Bain en Appice zoveel lol in het samenspelen dat het toch weer begon te kriebelen. Toen het Frontiers label voorstelde een album met eigen materiaal uit te brengen, was dat niet tegen dovemans oren gezegd. Helaas overleed een maand voor de release van het album Heavy Crown, bassist Jimmy Bain in zijn slaap. Eerst leek het gehele project hierdoor een snelle dood te sterven maar gelukkig ging de band toch door met een andere bassist (Phil Soussan) en toetsenist (Erik Norlander). 


Last in Line


Op de voorgrond Vivian Campbell

Zo kwam met het derde nummer van vanavond dus het eerste eigen nummer aan bod, het sterke Devil in Me. Natuurlijk is zanger Andrew Freeman (The Offspring, Lynch Mob) geen Ronnie James Dio maar wel een geweldige metal/rock zanger. Nu kwamen de Dio nummers Evil Eyes en het massaal meegezongen Holy Diver aan bod, heerlijk. Natuurlijk kwam het nummer The Last in Line ook voorbij en werd de reguliere set afgesloten met het geweldige Rainbow in the Dark. Natuurlijk kwam de band nog terug voor een toegift, deze bestond uit het drieluik Starmaker, Egypt (The Chains Are On) en de stamper We Rock. Zo kwam er een einde aan een fijne avond vol nostalgie, ik vond het in ieder geval zeer de moeite waard. 


Gave show


Setlist van Last in Line







donderdag 22 juni 2017

Queensryche en Blue Oyster Cult * 22 juni 2017 Tivoli Ronda - Utrecht



Setlist Queensryche:
Screaming in Digital, I Don't Believe in Love, Operation: Mindcrime,
Guardian, Empire, Take Hold of the Flame, Queen of the Reich en Eyes of a Stranger.
Setlist Blue Oyster Cult:
Stairway to the Stars, Golden Age of Leather, Before the Kiss, a Redcap, Burnin' for You, Lips in the Hills, Harvest Moon, The Vigil, ME 262, Dancin' in the Ruins,
Then Came the Last Days of May, True Confessions, Tattoo Vampire, Godzilla,
Guitar Solo en (Don't Fear) The Reaper. Toegift: Cities on Flame With Rock and Roll.

Queensryche!

Zo en dat was binnen een week de tweede keer Blue Oyster Cult en dat is toch wel redelijk uniek omdat de band nauwelijks in Europe te zien is. De vorige keren dat de mannen in de buurt waren en ik ze live heb zien optreden was in 2004 (Arrow Classic Rock), 2008 en 2009 in de Boerderij in Zoetermeer. Voor die tijd waren ze nog twee keer eerder in ons kikkerlandje geweest, in 1975 en 1978 en dat was het dan. Het was me vorige week op Graspop niet meegevallen, het deed allemaal wat oubollig aan en ik had ook het idee dat ze op de Mainstage niet helemaal lekker uit de voeten konden. Er wordt ook niet al te veel meer door de heren bewogen. 


Todd is veel bezig met het publiek


De geweldige zanger Todd de la Torre

Andre was met me meegegaan en in het "voorprogramma" vanavond stond Queensryche. Dit was vorige week een geweldig optreden geweest op Graspop en je kunt dit natuurlijk nauwelijks een voorprogramma noemen, daar zijn ze veel te groot voor. Ik had van tevoren eigenlijk verwacht dat het een co-headlinertour zou zijn maar dat was dus niet het geval. Helaas bleek dat wel aan de tijd die ze toebedeeld hadden gekregen, een kleine drie kwartier, veel te weinig natuurlijk. Dit vond het enthousiaste publiek natuurlijk ook en er werd om een toegift geroepen. Helaas tevergeefs. 


Een veel te korte show


Blue Oyster Cult

Zo kon het dus gebeuren dat we vanavond dezelfde set kregen te zien en horen (alleen in een andere volgorde) minus de nummers Damaged en The Mission. Wat we te horen kregen was wel weer geweldig, wat een super goede zanger is die Todd de la Torre toch. Alle klassiekers werden met zoveel gemak gebracht. Take Hold Of The Flame, Queen Of The Reich, Eyes Of A Stranger, I Don't Believe In Love en Empire. Super optreden. 


Plaatje vanaf het balkon


De band had het naar de zin

Wat betreft Blue Oyster Cult, ik was blij dat we er vanavond bij waren. Het is toch wel een van de bands die ik in mijn jeugdjaren veel beluisterd heb (had ook alle elpee's) en ten opzichte van vorige week op Graspop was het toch wel een stuk leuker. De Ronda is ondanks dat de zaal best groot is (2000 personen, vanavond voor driekwart gevuld) toch intiem en de band kwam een heel stuk beter tot zijn recht.


Eric Bloom


Goed gevulde Ronda

Dit was ook te merken aan de muzikanten zelf, ondanks dat er weer niet zo heel veel bewogen werd straalden ze een hoop plezier uit en dat sloeg over op de zaal. Bij de eerste nummers nog niet zo maar toen het vierde nummer Burnin' for You werd gespeeld was het ijs gebroken en genoten we van nummers als Lips in the Hills, het geweldige The Vigil, Then Came the Last Days of May en na de gitaarsolo van Buck Dharma de grote hit (Don't Fear) The Reaper. 


Eric Bloom wisselde keyboards af met Richie Castellano


Richie Castellano

Qua gitaarwerk was het vanavond toch smullen van Buck maar ook Richie Castellano is een genot om naar te kijken en luisteren. De band had nog een toegift met Cities on Flame With Rock and Roll en toen was de avond alweer voorbij. Wel jammer dat het geweldige nummer Astronomy vanavond niet gespeeld werd. Erg genoten van een prima avond en tegelijk een beetje revanche voor het toch wat lauwe optreden bij Graspop. 


Bassist Joe Bouchard


De setlist van Blue Oyster Cult


Blue Oyster Cult - Don't Fear The Reaper (filmpje gemaakt met mijn smartphone)












zondag 18 juni 2017

Graspop Metal Meeting dag 3 * 18 juni 2017, Dessel - België


Graspop Metal Meeting dag 3
16, 17 en 18 juni 2017, Dessel - België

We hebben op de derde dag de volgende bands gezien: The Charm the Fury, Memoriam, Alestorm, Airbourne, Kvelertak, Steel Panther, Graveyard, Mastodon, Queensryche, Evanescence, Rob Zombie en Gotthard.


Vaderdagkado's van mijn zoons


De derde dag is begonnen

Op zondagmorgen werd ik eerst verrast door twee mooie cadeau's voor vaderdag van mijn zoons, een Graspop hoodie en badlaken. Na het ontbijt gingen we op weg voor de laatste dag, Robin ging nu niet meer mee (hij had nog tentamens van school) en ik ging op pad met Andre en Tom. Ook vandaag was het niet helemaal gelukt om op tijd uit bed te komen, zodat we de eerste paar bands gingen missen. Alleen Inglorious had ik wel willen zijn dus dat was jammer. We kwamen nu aan vlak voordat The Charm the Fury om 12:20 uur begon op de Mainstage. Het is een prima show van deze Nederlandse band, ik had ze al eens eerder zien optreden en je kunt zien dat er flinke stappen gemaakt zijn. Zangeres Caroline Westendorp is inmiddels een echte frontdame en haar zang is prima. De band begint met het nummer Weaponized van de net uitgekomen plaat. The Charm The Fury sluit de set af met Carte Blanche en heeft vandaag zeker wat nieuwe zieltjes gewonnen.


The Charm the Fury


Caroline Westendorp

We konden nu rustig naar de Marquee wandelen alwaar een kwartiertje later Memoriam ging optreden. Deze band is ontstaan uit de restanten van Bolt Thrower (na het plotselinge overlijden van Bolt Thrower-drummer Martin 'Kiddie' Kearns in september 2015) en kwam vorig jaar met zomaar een nieuwe goed ontvangen release uit genaamd For the Fallen (what's in a name…). Live klinkt de band uitstekend, frontman Karl Willetts is een uitstekende zanger en is op een hele leuke manier bezig met het publiek. Opvallend is ook het goede gitaarwerk van Scott Fairfax die alle partijen in zijn eentje op zich neemt. 


Scott Fairfax (Memoriam)


Karl Willets


Alestorm

Opvallend was dat er dit jaar maar weinig folk metal bands waren, toch wel jammer. Alestorm kun je daar niet helemaal onder scharen en het is wel errug simpel maar je kunt er niet onder uit dat het ook wel errug leuk is. De band stond op de Mainstage en het veld was flink volgelopen voor deze piraten metal. De mannen hebben inmiddels een hele berg hits dus het ene hoogtepunt werd afgewisseld met het andere hoogtepunt. De nieuwe nummers Mexico en Fucked with an Anchor pasten naadloos in de set en werden net zo hard meegebruld als de oude krakers. Iedereen vierde het feestje mee en het was een welkome afwisseling op het festival. 


Christopher Bowes


Groot feest


Alestorm - Hangover 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)

Ja en dan Airbourne. Daar is helemaal niks mis mee en inmiddels heeft de band zich wel bewezen en kan putten uit een prima discografie. De band opent met Ready to Rock en het publiek gaat meteen los. Frontman Joel O'Keeffe is constant in beweging en bij het nummer Girls in Black is er plotseling een kangoeroe op het podium. In het verleden ging de zanger vaak op de nek van iemand van de security ofzo zitten maar nu is dus de kangeroe het haasje. Al spelend op zijn gitaar gaat Joel door het publiek, het was vandaag tegen de 30 graden en volop zon dus het zal wel lekker warm geweest zijn in het pak. Airbourne sluit het fijne optreden af met het nummer Runnin' Wild. 


Airbourne


4x Joel O'Keeffe

Setlist The Charm The Fury:
Weaponized, Colorblind, Down On The Ropes, Echoes,
No End in Sight, The Future Need Us Not, Songs Of Obscenity en Carte Blanche.
Setlist Memoriam:
Memoriam, Corrupted System, Nothing Remains, Drone Strike en War Rages On.
Setlist Alestorm:
Keelhauled, Alestorm, Magnetic North, Shipwrecked, Mexico, The Sunk'n Norwegian,
Drink, Fucked with an Anchor, Hangover en Captain Morgan's Revenge.
Setlist Airbourne:
Ready to Rock, Too Much, Too Young, Too Fast, Down on You, Rivalry,
Girls in Black, Breakin' Outta Hell, Live It Up en Runnin' Wild.


Op de nek van een kangeroe


Kvelertak

De volgende op het menu was ook een knaller, de Noorse band Kvelertak. De mannen mengen een heleboel stijlen door elkaar, punk, heavy metal, hardcore en rock tot een knallend geheel en "zingen" ook nog eens in hun eigen taal. James Hetfield van Metallica was er in ieder geval behoorlijk van onder de indruk en plaatste een filmpje van de band op z'n instagram account. De band zal dan ook meegaan op de tour van Metallica vanaf september 2017 tot en met mei 2018. Ik vond de 50 minuten speeltijd wel ruimschoots voldoende want na verloop van tijd gaan de nummers wel wat op elkaar lijken. 


Ging lekker los


Steel Panther

Ik ging gewoon uit nieuwsgierigheid naar Steel Panther want deze onderbroekenlolmetal (is dat een nieuw genre eigenlijk?) vind ik eigenlijk maar niks. Toch zijn er wel enkele leuke nummers bij en de "mannen" zien er echt wel uit als een jaren 80 glamband. Natuurlijk vlogen de borsten je weer om de oren, in het publiek maar later ook op het volle podium met dames. Er werd trouwens wel erg veel geluld tussen de nummers door. De titels van de nummers zeggen ook wel genoeg, Death to All but Metal, 17 Girls in a Row en Party All Day (Fuck All Night). Grappig om eens gezien te hebben maar verder niet aan mij besteed. 


4x Michael Starr


Druk met dames op het podium


Steel Panther - 17 Girls In A Row 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)


Graveyard


In de Marquee

Nog even een paar laatste nummertjes meegepikt van het Zweedse Graveyard in de Marquee. Deze swingende bluesrock band was vorige jaar eigenlijk gestopt maar kwam daar dit jaar weer op terug nadat drummer Axel Sjöberg na verschil van inzicht was vervangen. Altijd fijne muziek maken deze mannen, niks mis mee. Mastodon stond laat op de zondag geprogrammeerd op de Mainstage. De band speelt een experimentele mix van progressieve metal, sludge en stoner. Net zoals een aantal jaren geleden dat ik de mannen gezien heb in 013 raakt de muziek bij mij niet de juiste snaar. Thuis kan ik het af en toe best wel eens beluisteren maar deze vreselijk complexe muziek vind ik live niet zo. Opvallend is verder dat de zang niet het allersterkste punt is maar dat wordt wel ruimschoots goed gemaakt door de uitstekende muzikanten. 


Mastodon


Brent Hinds

Setlist Kvelertak:
1985, Mjød, Bronsegud, Månelyst, Berserkr, Evig Vandrar, Blodtørst,
Ondskapens Galakse, Nekroskop, Svartmesse, Heksebrann, Bruane Brenn en Kvelertak.
Setlist Steel Panther:
Eyes of a Panther, Goin' in the Backdoor, Just Like Tiger Woods, Death to All but Metal, That's When You Came In, Poontang Boomerang, Community Property, 17 Girls in a Row en Party All Day (Fuck All Night).
Setlist Graveyard:
.
Setlist Mastodon:
Sultan's Curse, Divinations, The Wolf Is Loose, Crystal Skull, Ancient Kingdom, 
Bladecatcher, Megalodon, Black Tongue, Andromeda, Show Yourself, 
Precious Stones, Steambreather en Mother Puncher.


Paar impressies van het veld


Tukje in de Marquee


Mooi orientatiepunt

Queensryche zorgt er de laatste jaren wel voor dat alle oude krakers weer worden gespeeld. Lullig voor Geoff Tate maar zanger Todd de la Torre die Geoff in 2012 kwam vervangen kan moeiteloos elke hoge noot aan. Toch wordt er geopend met het nieuwe nummer Guardian van de laatste release Condition Hüman en dat klinkt meteen vertrouwd. Voor de rest zijn het alleen maar krakers die er worden gespeeld en dat er een heleboel. Maar goed de band heeft meer dan 20 miljoen albums verkocht en kan putten uit een aantal klassiekers. Eigenlijk duurt het optreden veel te kort, anderhalf uur kan ook heel eenvoudig volgespeeld worden. Misschien dat het toch nog eens een headliner kan gaan worden in de toekomst? Andre nam afscheid, hij ging op de motor weer terug naar huis en ik bleef samen met Tom over. 


Queensryche


Supergave show


Queensryche - Empire 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)


Parker Lundgren en Michael Wilton


Koala met piercing...


Metal!

In tegenstelling van de geweldige zang bij Queensryche is de zang van Amy Lee van Evanescense tenenkrommend. Wat ik zelf al wel verwachtte klopt dus inderdaad wel, Amy kan gewoon live niet brengen wat ze in de studio wel kan. Waarom deze band zo hoog op het schema staat is mij een raadsel, Within Temptation, Nightwish, Epica maar ook veel "kleinere" female fronted metalbands zijn veel beter. Maar goed, dat zal wel aan de hits liggen die ze hebben gehad. Niet mijn ding maar leuk om eens wat nummertjes mee te pakken van Rob Zombie. Het podium! en de kledij zagen er in ieder geval heel gaaf uit. 


Evanescence


Amy Lee zingt niet al te best


Rob Zombie


Mooi decor

Voor Gotthard heb ik altijd een zwak gehad. De band speelt laat op de zondagavond op de derde (of als je de donderdagavond ook mee wil tellen) de vierde dag van het festival. Knap als je de zaal dan nog zo in beweging weet te krijgen. De band speelt een hele leuke en afwisselende set en schuwt er ook niet voor terug een paar rustige nummers in te bouwen. Stay With Me, Remember It's Me zijn lekker en bij Heaven wordt er op de achtergrond een film gedraaid van de in 2010 door een motorongeluk omgekomen toenmalige zanger Steve Lee. Afgesloten werd er met Top of the World en Anytime Anywhere en zoals Tom zei (en wat ik ook vond) deze twee nummers hadden ze beter om kunnen draaien want de hele tent zong massaal mee met Top of the World. 


Gotthard


Nic Maeder


Gotthard - Remember It's Me 
(filmpje gemaakt met mijn smartphone)


Leo Leoni


Heerlijk optreden

Setlist Queensryche:
Guardian, Operation: Mindcrime, I Don't Believe in Love, The Mission, Empire,
Take Hold of the Flame, Queen of the Reich, Screaming in Digital en Eyes of a Stranger.
Setlist Evanescence:
Everybody's Fool, What You Want, Going Under, The Other Side, Lithium, My Heart Is Broken,
Made of Stone, Haunted, Weight of the World, Say You Will, My Immortal, Your Star,
Whisper, Call Me When You're Sober, Imaginary, Disappear en Bring Me to Life.
Setlist Rob Zombie:
Dead City Radio and the New Gods of Supertown, Superbeast, In the Age of the Consecrated Vampire We All Get High, Living Dead Girl, Scum of the Earth, Well, Everybody's Fucking in a U.F.O., More Human Than Human, Never Gonna Stop (The Red, Red Kroovy), The Hideous Exhibitions of a Dedicated Gore Whore, House of 1000 Corpses, Guitar Solo, Thunder Kiss '65, Blitzkrieg Bop, Thunder Kiss (reprise), School's Out, Get Your Boots On! That's the End of Rock and Roll, Meet the Creeper, Ging Gang Gong De Do Gong De Laga Raga en Dragula.
Setlist Gotthard:
Silver River, Electrified, Hush, Stay With Me, Mountain Mama, Remember It's Me,
Feel What I Feel, Bass Solo, Sister Moon, What You Get, Keyboard Solo,
Heaven, Guitar Solo, Top of the World en Anytime Anywhere.


Steve Lee werd ook nog herdacht

En zo zaten voor ons de drie dagen Graspop er alweer op. We namen de bus terug naar Sunparks en lagen op de laatste avond om 12:00 uur op een oor. Ik zelf vond dit jaar een van de allerbeste die ik ooit meegemaakt heb. Vooral de zaterdag was eigenlijk vanaf het begin tot het eind een hoogtepunt, vlak daarna gevolgd door de vrijdag en dan de zondag. Ondanks de drukte was zoals altijd de sfeer geweldig en voelt het ieder jaar weer als thuiskomen. De onderlinge sfeer en verbondenheid, de vriendelijkheid van de vrijwilligers en de beveiligers, de goede bereikbaarheid van het festival en de podia en de korte wachttijd bij het eten en de drankjes, alles was weer top geregeld. Verder was het geweldig om samen met je zoons op pad te zijn, mijn maten en natuurlijk ook mijn lieve vrouw die ons allemaal goed verzorgd heeft!

Nog even mijn lijstje van bands op een rijtje:
Waarvan ik uit m'n plaat ben gegaan: Evil Invaders, Epica, Rammstein, Baroness, Red Fang, Amorphis, Queensryche en Gotthard.

Wat ik geweldig goed vond: Mayan, Battle Beast, Metal Church, Black Star Riders, Tarja, Sanctuary, Coheed and Cambria, Gojira, Five Finger Death Punch, In Flames, Alestorm, Airbourne en Kvelertak.

Wat ik best oké vond: Blue Oyster Cult, Sepultura, Dee Snider, Emperor , Devin Townsend, Deep Purple, The Charm The Fury, Memoriam, Graveyard, Mastodon en Rob Zombie.

Wat tegenviel: Steel Panther en Evanescense.

Zo zie je dat ik in drie dagen tijd 37 van de bijna 100 bands gezien heb (op enkele na allemaal een complete show dit keer) en dat daar op twee bands na me niets tegenviel. Dat is wat mij betreft wel een record. En of het ongezond is zo'n festival? Natuurlijk drink je een paar biertjes…… ga je laat naar bed en sta je vroeg op maar ik had dit jaar mijn stappenteller aan staan en ik had op vrijdag en zaterdag ruim 16 kilometer gelopen en op zondag zelfs 21 !!! We hebben ondertussen alweer zin in het volgende jaar, Graspop is dan een week later op 22, 23 en 24 juni 2018. De eerste euro's zitten al in onze spaarpot en bij gezond en welzijn zullen we er zeker weer bij zijn! 


Laatste keer met de pendelbus terug naar Sunparks


Tom heeft het goed gehad

Rick en Robin in de aftermovie, 
klik op het plaatje (rond de 1:00 minuut)


Het tijdschema waar we drie dagen mee gelopen hebben