zaterdag 31 mei 2014

FortaRock * 31 mei 2014, Goffertpark - Nijmegen






Ik heb de achtereenvolgende bands gezien, Blood Ceremony, Vandenberg's Moonkings, Ghost, Trivium, Behemoth, Sabaton, Gojira, Alter Bridge, Graveyard, Slayer, Anthrax en Iron Maiden. 



Met m'n maatje Argo wachten voor de ingang

We mogen naar binnen!

Eerste biertje van de dag

Om half negen vertrok ik met Saskia en Argo op weg naar Nijmegen voor weer een jaartje Fortarock. Een prima line-up, al waren er wel veel overeenkomsten met Graspop maar dat kan ook bijna niet anders, daar komen tenslotte 108 bands. Na een voorspoedige reis konden we behoorlijk dichtbij het Goffertpark mijn auto kwijt in een parkeergarage voor een dagkaart van een tientje. Zo lagen we al om tien uur voor de deur in het gras te genieten van een heerlijk zonnetje. Het was al behoorlijk veel drukker dan vorig jaar toen de deur om elf uur open ging. Toch leek het gaandeweg de dag minder druk dan vorig jaar en dat wel erg prettig. Als het namelijk net zo was geworden in 2013 waren we er klaar mee geweest. Natuurlijk gelijk muntjes gekocht en meteen een heerlijk koude (grote) klets naar binnen. Na nog een biertje zijn we een rondje gaan wandelen over de metalmarket, helaas kon ik niet vinden wat ik zocht. Later onder Slayer heb ik nog een rondje gedaan maar helaas niets gekocht.


Zangeres (en keyboards en dwarsfluit)
Alia O'Brien van Blood Ceremony


Was een prima start van de dag, Blood Ceremony

Het terrein

Handtekeningen van Blood Ceremony (dank Saskia en Argo)

Adje VandenBerg van de Moonkings

Op weg naar de tent

Setlist Blood Ceremony:
Witchwood, I'm Coming With You, Return to Forever,
My Demon Brother, Goodbye Gemini, The Eldritch Dark en Oliver Haddo.
Setlist Moonkings:
Line of Fire, Steal Away, Feel It, Close to You, Judgement Day (Whitesnake),
Burning Heart (Vandenberg), Lust and Lies, Here I Go Again (Whitesnake) en Nothing Touches.
Setlist Ghost:
Year Zero, Con Clavi Con Dio, Elizabeth, Depth of Satan's Eyes,
Prime Mover, Stand by Him, Ritual en Monstrance Clock.


Ghost

De friet was erg lekker

Natuurlijk had ik me de afgelopen maanden weer goed voorbereid, van alle bands setlists gemaakt en geluisterd. Aan de hand daarvan weer een mooi schema gemaakt. Saskia en Argo gingen naar The Charm The Fury en ik naar Blood Ceremony. De dag begon door deze keuze erg leuk want dit was een leuk optreden. Een beetje zweverige muziek met occulte en doomy invloeden. De zangeres heeft een bijzondere stem, speelt op een keyboard en dwarsfluit. Zeer geslaagd en na een aantal nummers van Adje vanden Berg's Moonkings op de mainstage met Argo naar Ghost. Hier hebben we vijf nummers van "gedaan" en zijn we naar buiten gegaan. Trivium was bezig op de mainstage en daar heb ik niet veel van meegekregen. Niet zo erg, veel gezien de laatste jaren en over een paar weken op Graspop weer. 


Trivium

Behemoth

Sabaton!

Sabaton is altijd feest

Setlist Trivium:
Brave This Storm, Built to Fall, Strife, Black, Anthem (We Are the Fire),
Dying in Your Arms, Through Blood and Dirt and Bone, Down from the Sky en In Waves.
Setlist Behemoth:
Blow Your Trumpets Gabriel, Ora Pro Nobis Lucifer, Conquer All, Christians To The Lions,
The Satanist, Ov Fire And The Void, At The Left Hand Ov God, Chant for Eschaton 2000 en O Father O Satan O Sun.
Setlist Sabaton:
Ghost Division, To Hell and Back, Carolus Rex, Screaming Eagles,
Attero Dominatus Swedish Pagans, Far from the Fame, The Art of War en Primo Victoria.


Leuke frontman Joakim Brodén

Gojira was erg strak

Biertje?

Alter Bridge trok veel publiek

Nu was het op tijd naar de tent voor Behemoth. Ik had de setlist heel vaak geluisterd en wilde het graag eens proberen omdat Argo hier helemaal gek van is. Ik hield het een nummertje of vijf vol en had er toen wel genoeg van. Ze hebben best een paar lekkere nummers maar het merendeel spreekt me niet aan. Inmiddels was Nikki gearriveerd en dat was wel leuk voor me want we konden mooi een paar optredens samen doen te beginnen met Sabaton. Het is natuurlijk niet de meest ingewikkelde muziek maar wat is het elke keer weer leuk. Gewoon lekker genieten en gaan met die banaan! Toen gauw naar Gojira, ook daar had ik veel naar geluisterd en vond ik behoorlijk geslaagd. Vlak voor tijd weer als een speer terug naar de mainstage want het was tijd voor Alter Bridge. Prima optreden, knalde meteen eruit met het eerste nummer Addicted to Pain. Gaaf gitaarwerk van Mark Tremonti en uitstekend stemgeluid van Myles Kennedy. Al heb ik wel dat zijn stem me op een gegeven moment wat gaat vervelen. Gelukkig is op een festival een optreden vaak niet te lang. 


Mark Tremonti en Myles Kennedy

Graveyard

Setlist Gojira:
Explosia, Flying Whales, Backbone, The Heaviest Matter Of The Universe, Love,
L'Enfant Sauvage, Toxic Garbage Island, In The Forest, Oroborus en To Sirius.
Setlist Alter Bridge:
Addicted To Pain, White Knuckles, Come To Life, Farther Than the Sun, Cry of Achilles,
Find The Real, Ties That Bind, Metalingus, Blackbird, Rise Today en Isolation.
Setlist Graveyard:
No Good, Mr. Holden, Seven Seven, Hisingen Blues, Slow Motion Countdown,
Uncomfortably Numb, As the Years Pass by, the Hours Bend, Goliath,
Buying Truth (Tack & Förlåt), Ain't Fit to Live Here, Hard Times Loving en The Siren.


Slayer was weer verschrikkelijk hard

De Metal Markt

Anthrax ging flink tekeer

Anthrax op de Monster Energy Stage

Op het veld gezeten konden we luisteren naar Graveyard, lekkere muziek maar wat minder geschikt voor een festival vind ik. Ben alleen nog de laatste drie nummers gan luisteren/kijken. Bij het laatste gedeelte van het laatste nummer werd de band al weggeblazen door de enorme herrie van Slayer op de mainstage. Wat een gigantische muur van geluid, of je wilde of niet je hoorde overal Slayer. Zoals in het begin geschreven ben ik toen de metalmarkt opgegaan, ben niet zo'n grote fan van de band. Nikki, Saskia en Argo gingen naar Dimmu Borgir en ik naar Anthrax. Voor mij de eerste keer dat ik de band ging zien en dat is hopelijk niet voor het laatst. Anthrax is live veel beter dan op de plaat en de zanger heeft best een redelijk goede metalstem. Het ging vanaf het begin af aan (Caught in a Mosh) helemaal los en zo bleef het tot het einde van het optreden. Er moest er zelfs een afgevoerd worden, wat ie precies had was me niet geheel duidelijk maar hij was wel geheel voor pampus. 


Effe een biertje halen

Iron Maiden!

Setlist Slayer:
World Painted Blood, Hate Worldwide, Necrophiliac, Mandatory Suicide,
Captor Of Sin, War Ensemble, Disciple, Seasons In The Abyss, Hallowed Point,
Dead Skin Mask, Raining Blood, Black Magic, South Of Heaven en Angel Of Death.
Setlist Anthrax:
Caught In A Mosh, Madhouse, Got The Time, Indians,
Fight 'Em Till You Can't, I'm The Law, Medusa en Antisocial.
Setlist Iron Maiden:
Moonchild, Can I Play With Madness, The Prisoner, 2 Minutes To Midnight, Revelations, The Trooper, The Number Of The Beast, Phantom Of The Opera, Run To The Hills, Wasted Years, Seventh Son Of A Seventh Son, Wrathchild, Fear Of The Dark, Iron Maiden, Aces High, The Evil That Men Do en Sanctuary.


Bruce was goed bij stem

Flinke vlammen

En vuurwerk

Daar is tie!

Voor Iron Maiden hadden we weer afgesproken met z'n allen. Nog even een broodje kroket en langzaam konden we steeds dichterbij het hoofdpodium komen. We hadden van te voren nog gezegd dat we misschien wel wat eerder weg zouden gaan, Iron Maiden was ons immers op de afgelopen Graspop wat tegen gevallen. Nou we zijn tot de laatste noot gebleven, wat een gaaf optreden! Bruce was zeer fit en holde en sprong rond over het podium, het was een erg dynamisch optreden. Prachtige set met bijzondere nummers als Phantom of the Opera en Seventh Son of a Seventh Son. Natuurlijk kwamen alle krakers ook voorbij en werd op deze manier een prachtige festivaldag op een waardige manier afgesloten. We waren behoorlijk snel het terrein en het park uit bij de auto. Het verkeer werd netjes de stad uitgeleid (wel met een omweg) en ik werd al om kwart voor een keurig door Nikki bij me voor de deur afgezet. 


Bruce was superfit

Eddie?

Het tijdschema waar ik de
gehele dag mee rondgelopen heb


Lees ook een review op: 




zaterdag 17 mei 2014

Bloyatop en DeWolff * 16 mei 2014, P60 - Amstelveen




Setlist Bloyatop:
Lez Burn, Demolition Crush, Page 525, Tight Spot, BBQ en Great Repple Depple In The Sky.
Setlist DeWolff:
Evil Mothergrabber, Satilla No. 3, Voodoo Mademoiselle, Dance Of The Buffalo, Medicine, Wealthy Friend, Stand Up Tall, (Ain't Nothing Wrong With) A Little Bit Of Loving, Crumbling Heart, Restless Man, Don't You Go Up the Sky, The Pistol en Gold and Seaweed.



Bloyatop

Was niet al te best

De vierde keer in een redelijk korte periode naar DeWolff en dit was meteen de minste keer. Robin was voor de tweede keer mee en ook hij had hetzelfde gevoel. Maar ja, de laatste keer dat we samen waren was het ook wel erg leuk geweest en hadden we nog een tijd na het concert met de jongens van DeWolff nagebabbeld. Maar misschien heb ik het ook te vaak gezien en gaat het teveel op elkaar lijken? Ik weet het niet precies. Het voorprogramma Bloyatop was erg matig en kon Robin en mijzelf niet bekoren. Wel leuke enthousiaste gasten maar dat was het ook wel.


Pablo bovenop de Hammond

Het kwam soms van ver

DeWolff begon gelijk met het nieuwe nummer Evil Mothergrabber en dat was niet verkeerd. Daarna weer een nieuw nummer gevolgd door enkele oude. Pablo name regelmatig een slok bier en ook een keer Jägermeister, later kreeg hij een nogal vreemd gekleurd drankje in een plastic beker van de roadmanager. We vonden 'm er ook niet zo heel florisant uitzien, maar misschien was het wel gewoon een medicijn.


Robin Piso en Luka van de Poel (drums)

Ging goed los af en toe

Gelukkig maakte het laatste gedeelte van het concert nog een hoop goed. Vanaf Crumbling Heart kregen we weer wat van de oude magie terug en was het nog genieten van een aantal "oude" krakers. Al moet gezegd worden dat het nieuwe nummer Restless Man ook zeer te pruimen was. Al met al hebben we toch wel een leuke avond gehad in een niet uitverkochte P60 (ook het balkon was dicht) maar is het wel even genoeg geweest. Nu maar eens een paar jaartjes wachten voor een volgende keer.


Robin Piso op het Hammond orgel

Luka van de Poel op drums

Effe een slokje (en Pablo dronk niet alleen water......)

We staan mooi vooraan (rechts, foto Rob Sneltjes)

                   De setlist van het podium gegrist

dinsdag 13 mei 2014

The Name en Tarja * 12 mei 2014, Tivoli - Utrecht




Setlist The Name:
Draw The Line! en Masquerade.
Setlist Tarja:
In for a Kill, 500 Letters, Damned and Divine, Falling Awake, I Walk Alone,
Anteroom of Death, Never Enough, Darkness, Neverlight, Mystique Voyage, Die Alive,
Deliverance, Medusa, Victim of Ritual, Over the Hills and Far Away en Until My Last Breath.


The Name

Samen met Hans gingen we op maandagavond 12 mei met de bus naar de stad om in Tivoli een optreden van Tarja mee te gaan maken. Eigenlijk wel gek want Tarja is, zeker wat mij betreft, een grootheid. Dus wat was natuurlijk een prachtige gelegenheid om in een zo'n betrekkelijk kleine zaal dit mee te gaan maken. Toen we netjes vooraan stonden bleek dat Tivoli lang niet uitverkocht zou raken, ook het balkon bleef vanavond gesloten. Blijft toch elke keer weer gek in Utrecht, ik denk dat als het optreden in 013 was geweest dan was het gegarandeerd een volle bak geworden. Voordeel was wel dat we vanavond gemakkelijk bij de bar konden komen en ook eenvoudig onze blazen weer konden legen.


De band in volle glorie


Plaatje met tegenlicht

In het voorprogramma de Nederlandse band The Name. Deze band had ik precies vijf jaar geleden al eens gezien in het voorprogramma van Stream of Passion. Toen vond ik helemaal niks, nu was het nog niet zo best maar ook niet onaardig. Dat gaat het niet worden denk ik. Inmiddels was Nicole ook gearriveerd zodat we gezellig met z'n drietjes waren. Ja en dan Tarja. Niets is eigenlijk te vergelijken met deze dame. Wat een grootheid!


Publiek laat je horen!


Regelmatig een andere kleur hoes om de microfoon,
zal wel te maken hebben met de laatste cd Colours in the Dark


Zij zingt zo gemakkelijk, het lijkt allemaal geen enkele moeite te kosten. Door de afwisselende set en de verschillende manieren van zingen ging het ook totaal niet vervelen. Bij het nummer Darkness bijvoorbeeld zong ze heel normaal, geen hoge uithalen of opera achtige stukken. Bij het volgende nummer was het juist weer heel theatraal, zij kan gewoon alles. Super was het dat ze ook mijn favoriete nummer (van de laatste cd, Colours in the Dark) Deliverance speelden. Verder was het erg leuk om te zien dat Tarja het de gehele avond prima naar haar zin had, vrolijk was en erg veel met het publiek deed. Zo was het een heerlijk avondje, fijn dat we in een zo'n intieme setting dit mee hebben mogen maken. 

Even andere kleding aangepiept, aan het einde van het nummer Never Enough


Het prachtige nummer Die Alive


Een super enthousiaste en vrolijke Tarja


En weer andere kleding


Als afsluiter het nummer Until My Last Breath

Lees ook een review op:

http://musiccredo.wordpress.com/